Καλό ταξίδι Βασίλη

Δύσκολη μέρα ξημέρωσε σήμερα. Ετοιμαζόμουν πυρετωδώς για ένα από τα δυσκολότερα μαθήματα της σχολής ώσπου ακούω τα κακά μαντάτα. Ένας φίλος μου είχε ένα τροχαίο ατύχημα και έχασε τη ζωή του. Το περιστατικό έχει ως εξής: ήταν συνοδηγός σε ένα αμάξι με άλλους τρεις επιβαίνοντες. Πήγαιναν στην Καρδίτσα για να μπουν στη σχολή. Για λόγο που δε γνωρίζω το όχημα βγήκε από την κανονική πορεία του δρόμο και έπεσε σε κανάλι. Οι υπόλοιποι κατάφεραν να βγουν εκτός από το Βασίλη, ο οποίος και πνίγηκε.
Αυτό βεβαία είναι απλά ότι συνέβη που δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία όσο το αποτέλεσμα. Ένα παλικάρι 20 χρονών (δηλαδή πάνω κάτω στην ηλικία μου) έχασε τη ζωή του, δεν πρόλαβε να τη χαρεί… Και ποιος να παρηγορήσει τους γονείς του και την οικογένεια του; Είχε όλο τον κόσμο μπροστά του… Τα πάντα, όνειρα και ελπίδες χάθηκαν σε μια στιγμή. Κρίμα και πάλι κρίμα…
Ο Θεός να αναπαύει την ψυχή του και να δίνει κουράγιο στην οικογένειά του…

This is how you remind me

Αυτό είναι ένα τραγουδάκι που μου αρέσει πολύ. Καλή ακρόαση!

Ώρα για καλλιτεχνικά!

Κατά ένα παράδοξο τρόπο λίγο πριν από την έναρξη κάθε εξεταστικής κάνω αλλαγές στο χώρο του σπιτιού. Οι αλλαγές αυτές περιλαμβάνουν κυρίως αναδιάταξη των επίπλων στο χώρο και τοποθέτηση διάφορων διακοσμητικών σε διάφορα σημεία του σπιτιού. Ένα από τα διακοσμητικά που χρησιμοποιώ είναι μικρά μπουκαλάκια από ποτά (τσίπουρο, βότκα, …) τα οποία βάφω με νερομπογιές (που μου έχουν ξεμείνει από την εποχή του γυμνασίου!). Για να μη φεύγει η νερομπογιά με το πρώτο ξεσκόνισμα, περνάω μια στρώση λούστρου και είναι έτοιμα! Τα σχέδια είναι πολύ απλά αλλά δίνουν χρώμα στο χώρο.

Η πρώτη σοδειά είναι η εξής:

Όσο δε για το «φελλό» που φαίνεται στην κορυφή, πρόκειται για τυλιγμένο σπάγκο.

Αργότερα έφτιαξα αυτά τα δύο σε μωβ αποχρώσεις, τα οποία είναι και τα αγαπημένα μου:

Πέρα από νερομπογιές, δοκίμασα και το τύλιγμα με κλωστή, όπως φαίνεται εδώ:

Πρόκειται για 4 διαφορετικά χρώματα κλωστής τα οποία ταιριάζουν χρωματικά. Με το που τελείωνε η μία κλωστή συνέδεα την επόμενη. Η κλωστή είναι κολλημένη με μια απλή κόλλα για να μη φεύγει. Ομολογώ να πω πως αυτό με παίδεψε αρκετά, διότι στο τέλος από το λαιμό του μπουκαλιού η κλωστή, από την πίεση μαζευόταν συνέχεια προς τα πάνω. Η κατασκευή πρέπει να κράτησε γύρω στις 3 ώρες.

Βιαστικό πουλί του Νότου

Στίχοι: Στάθης Δρογώσης & Μανώλης Φάμελος
Μουσική: Στάθης Δρογώσης
Πρώτη εκτέλεση: Στάθης Δρογώσης & Γιάννης Κότσιρας ( Ντουέτο )

Η μέρα τρέμει στη γη που μένω
Χίλια σύννεφα κλαίνε
Δεν είσαι εδώ

Τον άδειο κόσμο
Κοιτάζω έξω
Όσο πίσω κι αν τρέξω
Δε θα σε βρω

Κάποτε ήσουν πληγωμένη
Βιαστικό πουλί του Νότου
Δεν μπορούσες να πετάξεις
Δεν μπορούσες να ξεχάσεις

Σ' ένα άδειο σπίτι
Σαν παραμύθι
Έχτισες στην καρδιά μου
Ζεστή φωλιά
Μα τώρα ξέρω τα παραμύθια
Τα νικάει η συνήθεια, η λησμονιά

Κάποτε ήσουν πληγωμένη
Βιαστικό πουλί του Νότου
Δεν μπορούσες να πετάξεις
Δεν μπορούσες να ξεχάσεις

Η μέρα τρέμει στη γη που μένω
Όλα μοιάζουν να λένε
Δεν είσαι εδώ

Καπνός και σκόνη
Δεν ανασαίνω
να το τέλος γραμμένο πια τι ζητώ

Κάποτε ήσουν πληγωμένη
Βιαστικό πουλί του νότου
Δεν μπορούσες να πετάξεις
Δεν μπορούσες να ξεχάσεις!

Σήμερα γίνομαι 20!

     Η ζωή είναι άλλοτε γλυκιά και άλλοτε δείχνει σκληρό πρόσωπο! Άλλα όπως και να έχει αυτή η μίξη αντιφατικών πολλές φορές καταστάσεων την κάνει μοναδική και είναι δύσκολο κανείς να την απαρνηθεί! Μπορεί τη μια στιγμή να λυπούμαστε για κάτι και την άλλη να χαιρόμαστε μέσα σε δευτερόλεπτα. Περνάμε συνήθως δύσκολες καταστάσεις και πάντα επιθυμούμε μια μικρή ανάπαυλα, που όταν έρχεται μας δίνει κουράγιο για να συνεχίσουμε και ξανά τα ίδια σαν ένας φαύλος κύκλος. Έτσι ακριβώς είναι και η ζωή μου!
      Σήμερα μετράω ακριβώς 20 χρόνια ζωής! Και τη συνοδεύουν άλλοτε η χαρά και άλλοτε η λύπη. Πάντως όπως και να έχει αυτό που στο τέλος μένει είναι οι ευχάριστες στιγμές! Αυτά θυμάμαι και σίγουρα θα θυμάμαι για αρκετό καιρό… Θα τα σκέφτομαι και θα γελάω!
      Χρόνια πολλά λοιπόν σε μένα και φυσικά σε Θανάση – Αθανασία!