Elizabeth η χρυσή εποχή

Πάνε κάμποσες μέρες από τότε που έχω να γράψω στο μπλοκάκι μου, για τους γνωστούς λόγους: σχολή και τρεχάματα. Έτσι, δε μου μένει και πολύς χρόνος... Πλησιάζουν και κάτι πρόοδοι και κάτι εργασίες που συγχρονίζονται (φυσικά) την τελευταία βδομάδα μαθημάτων, οπότε όπως καταλαβαίνεται και την επόμενη βδομάδα θα έχει ακόμα περισσότερο τρέξιμο. Αλλά ας αλλάξουμε θέμα. Πάμε σε κάτι από κινηματογράφο (ως κινηματόφιλη). Θα αναφερθώ στο ‘‘Elizabeth η χρυσή εποχή’’ που είδα τις προάλλες.

Καταρχάς, είναι μια ιστορική βιογραφική ταινία που σε γενικές γραμμές μου άρεσε πολύ. Αναφέρεται στη ζωή της ομώνυμης βασίλισσας Ελισάβετ Ι της Αγγλίας που έζησε το 1533-1603 και η οποία θεωρείται μια επιτυχημένη μονάρχης καθώς βοήθησε στη σταθεροποίηση της χώρας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα έχει τη φήμη της παρθένου, πράγμα που της απέφερε πολλά πλεονεκτήματα. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και λόγω μιας ασθένειας που πέρασε έμεινε στείρα. Παρόλο που για την εποχή της (Αναγέννηση) ήταν παγιωμένη η αντίληψη ότι μια γυναίκα θα άφηνε το σύζυγο της να εξουσιάζει πέτυχε πολλά πράγματα όπως την απόκρουση της Ισπανικής εισβολής και συνάμα την αποφυγή του ξεσπάσματος θρησκευτικού / εμφύλιου πολέμου. Αυτά είναι και στοιχεία που σε γενικές γραμμές επαληθεύονται στην ταινία.

Κοιτώντας τώρα το χαρακτήρα της, η Ελισάβετ παρουσιάζεται ως μεγαλόψυχη που μπορεί να συχγωρεί ακόμα και τους ανθρώπους που την πλήγωσαν. Δίνει συγχώρεση και παρακαλά και η ίδια να συγχωρεθεί για τις αμαρτίες της όταν θα λογοδοτήσει απέναντι στο Θεό. Με λίγα λόγια, παρουσιάζεται σαν ένας ανώτερος άνθρωπος με υψηλό ήθος, που δεν κολακεύεται εύκολα. Και η πρώτη σκέψη με το που βλέπει κανείς την ταινία είναι: ‘‘Πρέπει να ήταν πραγματικά υπέροχη γυναίκα!’’. Και σίγουρα δεν ήταν έτσι… Πρώτα απ’ όλα ήταν μονάρχης που σημαίνει πως με κάθε μέσο θα ήθελε να διατηρηθεί στην εξουσία γι’ αυτό θα έπρεπε να ήταν αμείλικτη. Άλλωστε ως γυναίκα μπορεί να ήταν πολύ πιο ευάλωτη σε χτυπήματα αντιπάλων.

Αλλά όπως και να έχει είναι απλά μια ταινία που προσεγγίζει την πραγματικότητα και κάνει την ταινία ξεχωριστή.


Αυτά σε γενικές γραμμές… Ελπίζω να μη σας κούρασα.

Καλώς σε βρήκα

Πανιά ανοίγω, λέω αντίο στο κρυφό, καλωσορίζω την καινούρια μου μέρα
Μ΄ ανάσα όμορφη δροσιά κι αέρα τη στολίζω,
Την ξεχωρίζω, από τα άσχημα που τη βαραίνουν, τη βαφτίζω
Να αναγνωρίζω, και να θυμάμαι ποιον κήπο πρέπει να ποτίζω
Και πού βαδίζω όταν ξεχνιέμαι κι όταν χαλιέμαι
Από τον κόσμο που μου φτιάξατε να μην ξεγελιέμαι

Στην αγκαλιά μου έλα απόψε και αποκοιμήσου
Καινούρια μέρα θα 'μαι κάθε μέρα στην ζωή σου
Στάξε στον κήπο μου τον ήλιο μα και την βροχή σου
Στην αγκαλιά μου έλα αγάπη μου κι αποκοιμήσου.

Καινούρια μέρα, γίνομαι ένα μαζί σου,
Πίνω δροσιά από το φιλί σου, αφήνομαι στο κορμί σου,
Έχω χαρά τη γιορτή σου, ανάσα απ΄ την πνοή σου, φωτιά απ΄ το άγγιγμα σου
Καλώς σε βρήκα λοιπόν, γεια και χαρά σου.

Καλώς μου ήρθες μη φύγεις ποτέ από δω,
Για να ανταμώνουμε πάντα κάτω απ΄ τον ίδιο ουρανό
Καλώς με βρήκες κι εγώ έψαχνα για να σε βρω
Καλώς βρέθηκαμε αγάπη μου εμείς οι δυο.

Καλώς βρεθήκαμε λοιπόν, καλό ταξίδι να 'χουμε
Κι από τα άσχημα που έρχονται όσο γίνεται να τρέχουμε
Να αντέχουμε, στα κύματα το χέρι να μου σφίγγεις
Σιγά-σιγά μη βιάζεσαι το βήμα μην ανοίγεις

Ότι είναι να ανταμώσουμε είναι σίγουρα γραμμένο
Σε σύννεφα λευκά πάνω στο μπλε του ουρανού χαραγμένο
Δεν είναι δύσκολο σου λέω να το δεις
Άφησε πίσω σου του κόσμου τη βουή και θα με θυμηθείς

Στο ορκίζομαι αγάπη μου στον ήλιο και στην μπόρα
Θα 'μαι στο πλάι σου εγώ συνέχεια όλη την ώρα
Αρκεί αγάπη μου γλυκιά κι εσύ να με φροντίζεις
Και στην καλοκαιριά τα αστέρια όλα να μου χαρίζεις.

Καινούρια μέρα άντε να δούμε που θα βγει και με σένα
Γιατί τα λόγια με κούρασαν θα 'χει συμβεί και σε σένα
Λέω να μυρίσω λουλούδια μόνο απ΄ τον κήπο σου
Να συγχρονίσω τον χτύπο μου στον χτύπο σου

Κοιτά μη γίνεις ανάμνηση να μη γίνω παρελθόν
Κοιτά να είσαι το αύριο και το όμορφο παρόν
Κοιτά τα λόγια σου να υποστηρίζουν οι πράξεις
Καλώς σε βρήκα λοιπόν κι αν δεν μπορείς μη μου τάξεις.

Foolish games

You took your coat off and stood in the rain
You were always crazy like that
I watched from my window
Always felt I was outside looking in on you
You were always the mysterious one with dark eyes and careless hair
You were fashionably sensitive, but too cool to care
Then you stood in my doorway, with nothing to say
Besides some comment on the weather

Well in case you failed to notice, in case you failed to see
This is my heart bleeding before you, this is me down on my knees
These foolish games are tearing me apart
Your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart

You were always brilliant in morning
Smoking your cigarettes and talking over coffee
You philosophies on art, Baroque moved you
You loved Mozart and you'd speak of your loved ones
As I clumsily strummed my guitar
You'd teach me of honest things
Things that were daring, things that were clean
Things that knew what an honest dollar did mean
So I hid my soiled hands behind my back
Somewhere along the line I must've gone off track with you
Excuse me, think I've mistaken you for somebody else
Somebody who gave a damn, somebody more like myself

These foolish games are tearing me apart
You're tearing me, tearing me, tearing me apart
Your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart
You took off your coat and stood in the rain
You were always crazy like that

Μια πεταλούδα (You)

Σε λάθος δρόμους σε ζητώ
αυτό μου λες και με πονάς
σα να΄σαι σκόνη μαγική
εξαφανίζεσαι σκορπάς
Δε σε φτάνω, κύκλους κάνω

Μια πεταλούδα η ζωή σου
που πετάει εδώ κι εκεί
μια ηλιαχτίδα το φιλί σου
που γυρεύει να με βρεί

Σα να΄σαι φάντασμα περνάς
από τους τοίχους της καρδιάς
στη νύχτα μέσα σε πετώ
αλλά εσύ φεγγοβολάς
Δε σε φτάνω, κύκλους κάνω

Μια πεταλούδα η ζωή σου
που πετάει εδώ κι εκεί
μια ηλιαχτίδα το φιλί σου
που γυρεύει να με βρεί

Δε σε φτάνω, κύκλους κάνω

Μια πεταλούδα η ζωή σου
που πετάει εδώ κι εκεί
μια ηλιαχτίδα το φιλί σου
που γυρεύει να με βρεί

Ένας ασυνήθιστος τρόπος διαβάσματος!

   Τις προάλλες διάβαζα θεωρία σημάτων και συστημάτων διότι έγραφα πρόοδο. Αναφέρω το γεγονός διότι δεν ήταν ένα συνηθισμένο διάβασμα. Για να γίνω πιο κατανοητή, ήμουν στο σπίτι μου και προσπαθούσα να καταλάβω τι θέλει να πει ο ποιητής σε μια άσκηση. Οπότε, τι να κάνω, τι να κάνω… παίρνω τηλέφωνο σε μια φίλη μου από τη σχολή (τη Βούλα) και αρχίζουμε να λύνουμε απορίες τηλεφωνικώς. Αφού τέλος πάντων την καταλάβαμε την άσκηση, μας έρχεται η φαεινή ιδέα να συνεχίσουμε να διαβάζουμε τηλεφωνικώς, καθότι η μέθοδος της από κοινού μελέτης ήταν μάλλον πιο αποδοτική. Ήμασταν εξοπλισμένες και με hands free οπότε είχαμε και ελεύθερα τα χέρια για να σημειώνουμε. Και καθότι ήμασταν και πολύ ομιλητικές και χρειάστηκε να φορτίσουμε και τα κινητά, αξιοποιήσαμε και την ανοιχτή ακρόαση. Χρησιμοποιούσαμε επίσης το msn για αποστολή σχημάτων.
Κάναμε φυσικά και λίγα διαλλειματάκια, σε κάποια από τα οποία έλυσα απορίες σε άλλα 3 άτομα που διάβαζαν μαζί, αυτή τη φορά μέσω skype.
   Την επόμενη μέρα το διάβασμα μας, αν και πρωτοποριακό, αποδείχθηκε αρκετά αποδοτικό και συνάμα ευχάριστο.
   Σίγουρα, θα μπορούσαμε να είχαμε μαζευτεί από την αρχή σε ένα σπίτι και να διαβάζαμε από κει, αλλά και έτσι ήταν μια χαρά. Άλλωστε ανακαλύψαμε και στην πράξη, σε αρκετά μεγάλο βαθμό θα έλεγα, τα προτερήματα της σύγχρονης τηλεκπαίδευσης χιχι!

Υ.Γ. : Ευτυχώς μιλούσαμε στο κινητό free, γιατί αλλιώς την είχαμε βάψει χιχι! Πάνω από 5 ώρες συνολική συνομιλία!